برنامه‌ی اسکان بشر سازمان ملل متحد (UN-Habitat)، اعلام کرده که بیش از نُه میلیون تن در افغانستان در سکونت‌گاه‌های غیررسمی و فرسوده، بدون دست‌رسی کافی به آب، خدمات بهداشتی یا حقوق مالکیت، زندگی می‌کنند.

این نهاد، امروز (چهارشنبه، ۱۱ سرطان)، در گزارشی نوشته که استراتژی جدیدی را برای پاسخ‌گویی به چالش‌های رو‌به‌رشد جمعیت شهری افغانستان در ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ تدوین کرده است.

در گزارش آمده که از سپتمبر ۲۰۲۳ تا اکنون، میلیون‌ها مهاجر افغان به ‌گونه‌ی اجباری از پاکستان و ایران به افغانستان بازگشته ‌اند؛ بسیاری از آن‌ها در منطقه‌های غیررسمی و پرازدحام جابه‌جا شده‌ اند؛ وضعیتی که فشار بیش‌تری بر خدمات شهری و فرصت‌های معیشتی وارد کرده است.

به‌ گفته‌ی برنامه‌ی اسکان بشر سازمان ملل، تغییرهای آب‌وهوایی نیز عامل دیگری در افزایش بی‌جا‌شدگان داخلی و رشد سریع شهرنشینی در افغانستان بوده است.

این نهاد سازمان ملل افزوده که چهار تن از هر پنج شهرنشین افغان، در بخش‌های غیررسمی زندگی می‌کند و پیش‌بینی می‌شود که جمعیت شهری افغانستان که اکنون حدود ۳۰ درصد است تا ۲۰۶۰ به ۵۰ درصد افزایش یابد.

برنامه‌ی اسکان بشر سازمان ملل، هشدار داده که اگر اقدام فوری و هم‌آهنگ صورت نگیرد، رشد پرشتاب شهرنشینی منجر به گسترش ناسالم محیط‌های رهایشی شده و نابرابری‌ها، خطرهای اقلیمی، رویدادهای طبیعی و تهدیدهای صحی را تشدید خواهد کرد.