در ادامه‌ی آسیب‌پذیری سکتور کشاورزی افغانستان از تغییرهای آب‌وهوایی، شماری از کشاورزان در جوزجان، می‌گویند که خشک‌سالی‌های مداوم، کم‌بود منابع آبی و گسترش آفت‌های نباتی، حاصلات آنان را کاهش داده است.

مخی، کشاورز در جوزجان، می‌‌گوید به دلیل خشک‌سالی‌های پی‌هم میزان برداشت محصولاتش کاهش یافته است. او، می‌افزاید که در گذشته از یک سیر تخم گندم ۳۰ سیر حاصل برداشت می‌کرد؛ ما این رقم اکنون به هشت سیر کاهش یافته است. «اثرهای خشک‌سالی را به گونه‌ی جدی تجربه می‌کنیم؛ ما کشاورزان و باغ‌داران از این مشکل زیان دیدیم؛ بیش‌تر به دلیل نبود باران و خشک‌سالی بته‌ها از ریشه گم شده است؛ هیچ وقت به این اندازه خشک‌سالی نبود.»

به گفته‌ی این کشاورز، آفت‌های نباتی و بیماری‌ها نیز سبب کاهش حاصلات آنان شده است.

یوسف،  کشاورزی دیگر از ولسوالی خواجه‌ دوکوه‌ جوزجان، می‌گوید که به ‌دلیل آفت‌های نباتی و بیماری‌ها نتوانسته در چند سال اخیر حاصل قناعت‌بخش از کشت‌زارهایش بردارد. «پنج سال است که حاصل خوب به دست آورده نمی‌توانیم؛ دارو برای ازبین‌بردن آفت‌های نباتی نداریم؛ به همین دلیل هر سال زیان می‌کنیم؛ در کنار این تغییرهای آب‌وهوایی هم است.»

این کشاورزان، از ریاست‌ زراعت، آبیاری و مالداری جوزجان و حکومت سرپرست می‌خواهند که در بخش مبارزه با آفت‌های نباتی با کشاورزان هم‌کاری کنند.

با این همه، عبدالقادر وحدت، رییس زراعت، آبیاری و مالداری جوزجان، می‌گوید که برای حل مشکلات کشاورزان این ولایت برنامه‌های درازمدتی را روی دست دارند. «جوزجان ساحه‌ی وسیع زراعتی دارد؛ اما آب کافی ندارد. منابع آبی این ولایت بستگی به ولایت‌های همسایه دارد؛ اگر خشک‌سالی بیاید زیاد مردم جوزجان متضرر می‌شوند.»

عبدالرشید، کارشناس امور کشاورزی، می‌گوید که به دلیل تغییرهای آب‌وهوایی سطح آب‌های زیرزمینی در جوزجان کاهش یافته و این معضل بسیاری از کشاورزان را زیان‌مند کرده است. او می‌افزاید: «هر وقت سطح بارندگی بیش‌تر از ۵۰ ملی‌متر نباشد، حاصلات کاهش خواهد یافت؛ هر گاه کم‌تر از این حد باشد کشاورزان نمی‌توانند از زمین‌های شان حاصل خوب برداشت کنند.»

جوزجان در شمال افغانستان، از ولایت‌هایی است که بیش‌تر باشندگان آن به کار در بخش کشاورزی سرگرم اند و از راه نیازهای خوراکی و غیرخوراکی خود را تأمین می‌‌کنند.